Фараҳ

Фараҳ - (арабӣ). فرح шодӣ, хурсандӣ, фарвонӣ, фирӯзӣ

Фараҳ I (арабӣ) فرح 1.хурсанд шудан; хурсандӣ, шодӣ, хушҳолӣ; шод шудан, шодмон гардидан, масрур шудан, шодмонӣ, сурур; шодмон гаштан хушӣ кардан; лаззати ҳосил дар қалб аз расидан ба он чи мавриди тамоил будааст; ишрат ва тараб ва шӯхӣ;

Номат шунавам, дил зи фараҳ зинда шавад,
Ҳоли ман аз иқболи ту фархунда шавад.
(Рӯдакӣ)

2.ҷашн.

Фараҳ II فره ном аст мардонро; 1.афзунӣ, фаровонӣ;

2.фирӯзӣ, ғалаба; пешӣ, сабқат; бартарӣ;

Зоғ, яъне аҳли дунё аз шараҳ,
Медавад бар вай, намеёбад фараҳ.
(Румӣ)

3.бисёр фаровон, афзун, зиёда; зиёд;
4.бартар; афзал, хубтар, олӣ; хуб, писандида;
5.фарох; кушода;
6.ширин;
7.сабаб, боис;
8.сахт шод шудан;
8.бошукӯҳ, бошавкат, ҳашматнок.