Маҳрам

Маҳрам (арабӣ) محرم 1.хеши наздике, ки бо вай никоҳ ҷоиз шумурда намешавад, ҳамчун хоҳарзода, додарзода, яке аз наздикон, хешу ақрабо; аз аъзои наздики хонавода, касе, ки издивоҷ бо ӯ ҳаром бошад.

Барафшон даст бар номусу он гоҳ,
Миёни маҳраму бегона мерав.
(Хоқонии Шарвонӣ)

2.зан, завҷа;

Маҳрами худро ба номаҳрам намудан хуб нест,
Духтари разро ба ҳар маҳрам намудан хуб нест.
(Саид Ашраф)

3.хешованд, хеш, ошно;

Дил анҷумани маҳраму бегона набошад,
Ҷуз ҳайрати идрок дар ин хона набошад.
(Бедил)

4.дӯсти наздики самимӣ, мӯнис, ҳамдам; ҳамроз; дамсоз; аниси ғамҳо.

Киро дар шаҳр баргӯям ғами дил,
Ки омад дар ду олам маҳрами дил?
(Анварӣ)

5.наздик, самимӣ;

6.То баста шуд ба гулшани васлиту роҳи мо,
Маҳрам нашуд ба базми нигоҳат нигоҳи мо.
(Махфӣ)

7.роздор; ягона;

Дӯст маҳрам бувад ба розу ниёз,
Пеши маҳрам бараҳна бояд роз.
(Саноии Ғазнавӣ)

8.худӣ, худамонӣ.